zondag 8 oktober 2017

Pohnpei 23-30 september

De eerste dagen hebben we een jet lag, wakker op vreemde tijden en nog niet erg actief. We liggen samen met de Shangri la en de Donazita in een mooie beschutte baai bij het stadje Kolonia. Kolonia? Ja, dat klinkt Duits en is het ook. Pohnpei en de andere eilanden in Micronesië zijn meerdere malen van 'eigenaar' verwisseld in een bizarre roulette die wereldpolitiek heet. Magelhean voer als eerste door het gebied in 1521. Het gebied was niet van groot belang en de Spanjaarden zetten pas in 1668 een handelspost op in Guam. Duitse kooplieden kwamen in het gebied rond 1870, maar de Paus besliste in 1874 dat de Spanjaarden eerst waren. Micronesië bleef Spaans tot de Spaans Amerikaanse oorlog in 1898 een eind maakte aan het koloniale imperium. Guam en de Philippen werden geannexeerd door de US en Micronesië alsnog verkocht aan Duitsland voor 25 miljoen peseta's. In de eerste wereldoorlog had Duitsland andere zaken aan zijn hoofd en in overleg met Engeland namen Japan het beheer over de Noordelijke Mariana's, de Carolinen( o.a. Micronesië) en de Marshall eilanden over. Wat de lokale bevolking daarvan vond? Die had niets te vinden! In de tweede wereldoorlog heeft deze regio zwaar geleden in de Pacific Oorlog tussen Japan en de US. Pohnpei was het Japanse administratieve centrum en werd gebruikt voor landbouw, visserij en schelpproductie. Emigratie van Japan naar de eilanden werd actief gestimuleerd. In 1940 was de lokale bevolking nog maar 1/3 van de bewoners. Tijdens de oorlog werden zij te werk gesteld op de plantages. Kolonia werd aan het eind van de oorlog helemaal plat gebombardeerd door de US op een restje "Spaanse muur" en een Duits kerkhof na. Na de oorlog werd Micronesië opgenomen in de Trust Territory of the Pacific uitgevoerd door de US. De enige van 11 trusteeships die aangemerkt werd als strategisch. Het betekende dat de US basis mocht neerzetten waar het wilde en nucleaire proeven mocht uitvoeren. Het strategische belang was groter dan de ontwikkeling van de eilanden of hun bewoners. Uiteindelijk werd Micronesië pas in 1978 onafhankelijk, maar in ieder geval tot 2000 met een grote financiële bijdrage van de US in ruil voor het voorrecht dat alleen zij militair toegang hebben tot het gebied . De financiële bijdrage werd vooral aangewend voor uitbreiding van de regering, hun salarissen en het ambtenaren apparaat, basale voorzieningen zijn er nog steeds weinig.

Het eerste wat ons opvalt als we naar het stadje gaan is dat we opeens in een Aziatisch aandoend land aangekomen zijn wat bewoners betreft. Klein, bruine huid, glad zwart haar en geen baarden meer. We realiseren ons nu pas hoe communicatief de mensen in Vanuatu waren. Overal waar je liep werd je aangesproken, waar kom je vandaan, waar ga je naar toe, wat ga je doen, heb je iets nodig of te handelen? In Kolonia vraagt niemand ons wat. De taxichauffeur spreekt geen Engels, maar ook op andere plaatsen is iedereen op zichzelf. Zelfs de aardige dame van het tourist information office vraagt niets. Ze vertelt me wel hoe ik respectvol om kan gaan met de bewoners en het eerste woord wat ze voor me opschrijft is Ihang: mag ik, sorry,. Daarna komen goedendag, bedankt en kunt u mij helpen. Nu ik erover nadenk is het toch tekenend voor het eiland. Wij zijn te gast en moeten ons aanpassen. Het stadje zelf is een beetje saai en troosteloos. Nieuwe gebouwen, maar alleen de staatsgebouwen zien er goed en buitenproportioneel groot uit. Een telefoon chip is in ieder geval zó geregeld, dat valt mee. Er is een supermarkt die vooral Amerikaanse producten verkoopt. We proberen de lokale markt te vinden, maar dat valt niet mee. Er zijn wat groente winkeltjes, maar ze verkopen vrijwel niets, bananen, mini limoentjes en wat kleine aubergines. In de supermarkt ligt geïmporteerde sla (verlept) en tomaten die al schimmelen als je er naar kijkt, wortels uit Californië, appels en druiven! We lunchen in een Japans restaurant waar het flink druk is. Naast ons zit een Australische die hier is om een door de EU gedoneerde medisch afvalmateriaal vernietiger aan de praat te krijgen. Het ding staat er al een jaar maar iemand kan het bedienen. Ze staan op alle grote Pacific eilanden en nu is er een opvolgactie om ze ook in gebruik te nemen. Wat gebeurt er toch veel en wat is het moeilijk om het ook te laten draaien.

Er blijkt een jaarlijkse tonijnvissers top te zijn in Pohnpei. Alle landen die vissen in de Pacific overleggen daar over te maken afspraken om duurzaam te vissen. Ik duik later met een van de deelnemers, een vrouw uit Nieuw Zeeland die toezicht houdt op de afspraken en zij vertelt me dat er 2,7 miljoen kilo tonijn gevangen is vorig jaar (hoop dat ik dit goed onthouden heb, het was een duizelingwekkend getal), 60% van de tonijn die verhandeld wordt komt hier vandaan, maar dat er nog veel vis is....de Pacific is groot! Ik hoop dat ze gelijk heeft. In de haven zagen we een enorm vissersschip netten inladen van zeker een kilometer lang, een helikopter op het voordek om de scholen op te sporen en met kleine moterboten wordt er dan een groot net om de school gevaren. Zou een vispopulatie echt zulke vistechnieken overleven?

Pohnpei is een hoog eiland en gezegend met 300 dagen per jaar regen, gelukkig niet de hele dag. Het is er groen en er zijn prachtige watervallen. Daarnaast is het dag en nacht tussen de 30 en 35 graden en vochtig, het beneemt ons de energie tot grote dingen en zelfs boodschappen doen is een klus. Gelukkig is er maar 12 uur per dag zon, zodat je 's avonds buiten kunt zitten zonder te verbranden. 's Nachts valt de meeste regen, dus de luiken blijven dicht, zeer onaangenaam om te slapen. Roel ligt voor en ik achter en we doen ons best om precies onder de ventilator te gaan liggen, als je dan niet beweegt lijkt het nog enigszins koel....

We willen toch iets zien en vroeg in de morgen laten we ons met de taxi afzetten bij het pad naar de richel van Sokeh eiland. We lopen naar boven door regenwoud en verkennen daar het achtergebleven Japanse afweergeschut wat uitkijkt over beide kanten van het eiland. In de diepte zien we onze zeilboten liggen in de baai van Kolonia en kijken uit over het grote eiland en de lagune. Ook duik ik twee keer met de lokale duikboot. De vissen zijn prachtig, ik zie weer Napoleon vissen, maar het koraal vergeleken bij Fiji is grauw. Er lijkt ook veel koraal dood te zijn. Volgens de gids komt dat door de stijging van de temperatuur van het water.
Samen met de Shangri la (Duits) en de Donazita (Frans/Pools) gaan we naar de andere kant van eiland om Nan Madol te bezoeken. Onderweg in de lagune duiken we twee keer in de Manta "straat". Het zijn leuke duiken waar we ons door de stroming mee laten nemen door de straat, maar Roel ziet al snorkelend bij de dinghy's drie manta's en en wij niet. We zijn net iets te vroeg. We ankeren in Matalanim Harbour, een prachtige baai in het zuid oosten van Pohnpei. Eind van de middag gaan we naar de Kepirohi waterval en het is echt een plaatje. Heerlijk koel om te zwemmen in het zoete water, de beste douche die we in tijden gehad hebben en voor ons zessen alleen. Al het land op het eiland is van families en als je over hun land gaat of zoals nu de waterval bezoekt in hun gebied dan betaal je aan de familie een paar dollar toegang.

De volgende ochtend gaan we op Nan Madol expeditie. Het is een "stad" gebouwd tussen 1285 en 1485 op een rif en uitkijkend over de oceaan. Om de gebouwen heen zijn sloten die het wegennetwerk vormen. Het bijzondere is dat het gebouwd is van zware basalt blokken, staven en stenen die tientallen kilometers ervandaan gevonden werden. Het zwaarste blok wordt geschat op 30 ton en het is niet duidelijk hoe die blokken vervoerd werden en uiteindelijk op de plaats van bestemming kwamen.
Het is een flink eind varen met de dinghy's en we hebben niet helemaal het goede tij. Deze dagen is er vrijwel geen hoog water, dus veel van de sloten zijn onbegaanbaar. Wel kunnen wel bij Nan Dowas komen, het tempel complex en dat is zeker indrukwekkend. Hoge basaltmuren schermen de binnenplaatsen af. In het midden staat nog een kleiner gebouwtje, ik kan me zo voorstellen dat de priesters daar handelingen uitvoerden voor de selecte groep die naar binnen mocht gaan. Wij zijn de enigen in het complex en we gaan op zoek naar de koning om onze bijdrage te betalen. Hij is helaas naar Kolonia, een dorpsgenoot int de 3 dollar pp voor hem, maar spreekt nauwelijks Engels en kan ons niets over Nan Madol vertellen. Wat we verder zien van de eilandjes waarop gebouwen hebben gestaan is bedroevend. De mangrove neemt het over en de sloten worden niet meer onderhouden. Tussen de bomen liggen nog basaltblokken, maar er is geen vorm in te vinden. Triest want op het plattegrondje in onze gids ziet het er groots uit, zeker voor die tijd in een gebied waar mensen voornamelijk met natuurlijke planten materialen bouwden. Toen de eerste Europeanen hier kwamen was Nan Madol al verlaten, hoe en waarom blijft onduidelijk. Zonder gids hebben we het gevoel dat we maar een fractie zien van wat het is, maar toch de moeite waard. Een heerlijke 3 dollar douche in de Kepirohi waterval besluit de dag.

Via Kolonia gaan we uitklaren om richting Chuuk te gaan. Wij gaan als eersten en wachten aan de kade uren en uren op immigratie, tot het te laat is om te vertrekken. We gaan weer terug naar de ankerplaats en proberen het de volgende dag opnieuw, nu met alle drie de boten. Het gaat nu iets sneller: de havendienst, customs en als laatste komt immigratie: u hoeft hier niet uit te stempelen, dat komt pas als u Micronesië verlaat.... bureaucratie!

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

vrijdag 22 september 2017

Aankomst Kolonia, Pohnpei 22 september

8.40 vast aan de commerciele werf Kolonia, Pohnpei

De laatste nacht was niet makkelijk. Zware regenbuien, geen wind en een vervelende golfslag dwars op de boot. Van slapen is niet veel terecht gekomen. In de vroege morgen varen we rondom het rif naar de ingang. Om ons heen liggen imposante wrakken van vrachtschepen en ook een zestal commerciele schepen die voor anker liggen.
De havenmeester dirigeert ons per marifoon naar een plaats aan de werf. Alle aurotiteiten komen ons opzoeken, per dienst minstens 2 maar vaker 3 mensen in prachtige uniformen en auto's of boot van de zaak. Achtereenvolgens komen biosecurity, gezondheid (die met zijn bootje lelijke beschadigingen in onze prachtige nieuwe verf maakt), customs, de havendienst en als laatste immigratie voor onze stempels in het paspoort. Ja, en daar komt het aapje uit de mouw. We hebben na maanden mailen een sailing permit gekregen, maar die was al verlopen voor onze geplande aankomst datum in Micronesië. We hebben per mail een verlenging aangevraagd, geen antwoord. Vervolgens 2 weken geleden een nieuwe permit aangevraagd, en zoals nu blijkt, ook daar geen antwoord op gekregen. Het duurt een paar uur, maar immigration maakt het voor ons in orde en nu hebben we een permit waar wél de periode opstaat dat we hier zijn. We mogen naar de jachten ankerplaats. Intussen regent het soms maar hoost het de meeste tijd... Het eiland om ons heen is hoog en ziet er – hoe kan het ook anders - groen en weelderig uit. We zijn er, even aankomen en een goede nacht slapen zal wonderen doen. Dit was een erg goede oversteek en we zijn blij dat we deze afstand zo snel en gemakkelijk afgelegd hebben!

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

donderdag 21 september 2017

Oversteek Vanuatu - Micronesie - de laatste dagen op zee 20 & 21 september

Middagpositie 20 september: 04º23' Noord 160º04' Oost. Koers 330º
Temperatuur binnen 32ºC zeewater 31,1ºC Nog te gaan 178 zeemijl

De hele avond lekker bezig geweest om met 8 knopen wind toch nog te kunnen zeilen. Gelukkig komt de wind uit noordoost dus hoog aan de wind en zonder golfslag kom ik een heel eind. De sterren hemel is prachtig en helder. Ik lig uren in de kuip, luister naar piano muziek van Erik Satie en het is alsof de sterren weerspiegelen in de muziek. Om half 1 is het op, Roel uit bed, strijken en een paar uur op de motor. Begin van ochtend is er weer wind, ik uit bed, hijsen en we varen de hele dag halve wind. Misschien is dit wel de mooiste dag van deze oversteek. Er is steeds meer zon in de kuip dus we zitten veel op het voordek. De koelkast is bijna leeg dus die ontdooien we en is weer schoon voor nieuwe voorraad. Ons vijfde schip passeeert op het scherm, een tanker met de Kiribati vlag. In het water drijft met enige regelmaat vuilnis: plastic flesjes en stukken piepschuim, een teken dat we dichterbij de bewoonde wereld komen. Aan de ene kant kijk ik er naar uit, lekker rondlopen, rustig slapen, mensen ontmoeten en dingen bekijken. Aan de andere kant is er de tijdloosheid van zee, hier leef ik in het nu. Staat de wind goed, de zeilen, wat gebeurt er om ons heen. De dagen lijken op elkaar en hebben een eigen ritme. Ik kan daar erg van genieten en dat is weer voorbij als we aanleggen.
's Avonds is er een prachtige zonsondergang, in het westen is alles goud en oranje en om ons heen kleuren alle wolken roze, rood en paars. Het duurt zeker anderhalf uur voor de zon langzaam alle kleur weer naar zich toetrekt en meeneemt naar waar het nu dag is.

De laatste dagen mag alles op, dus lekkere borrelhapjes. Ik heb quiche gebakken met het laatste plakje spek, halloumi kaas en zongedroogde tomaatjes, erbij koolsalade.
De mascarpone en lange vingers moeten ook op, nog een keer Tiramisu toe ;-)

Middagpositie 21 september: 05º51' Noord 159º02' Oost. Koers 320º
Temperatuur binnen 33ºC zeewater 31,2 ºC Nog te gaan 72 zeemijl

Midden in de nacht wordt ik wakker van spetters, het regent, nee het giet! We zijn te laat om de paar raampjes die openstaan voor de ventilatie dicht te doen en hier en daar is het nat. Wat erger is, de wind is ook gelijk weg. Uit bed, strijken en verder op de motor. Na een paar uur gaat er een alarm af, het is oorverdovend. Wat is het? We hebben verschillende alarmen: bij de motor, gas, koolmonoxide, de bildge onder in het schip voor water. Warmte bij de motor? Nee. Water ergens, het alarm is van de pas geïnstalleerde automatische bildgepomp. Onder de keuken? Nee. Water onder de motor? Ja. Motor laag, is het de koelwater inlaat van de motor? Nee. De kraan in de badkamer doet het niet, dus de waterpomp uit. Ergens een koppeling los in het systeem? De bakboord tank is in ieder geval leeg nu en zonder waterdruk loopt er geen nieuw water in de boot. Morgenochtend verder kijken, maar het lijkt mee te vallen.
Pfft. Wat een manier om wakker te worden. Er is ook weer wind dus we hijsen gelijk de zeilen. We varen hoog aan de wind om onze koers te houden maar nu zijn er golven en de boot bokt. Toch nog maar wat slapen.

's Morgens op zoek naar het lek, Roel heeft het snel gevonden. Het binnenwerk van de kunststof kraan in de waterleiding tussen de waterpomp en de buitendouche is afgebroken?! We hebben een reserve liggen dus dat is het probleem niet en die zit er zo tussen, maar kennelijk is de kraan te licht voor de druk die erop staat. Op de lijst, zwaardere kranen. De rust keert weer, koffie.

Om 2 uur is de wind weer weg, motor aan. Prettige bijkomstigheid is dat de watermaker een paar uur de lege watertank kan vullen zonder de accu's te belasten. De Tanker Woo Bong uit Korea passeert achter ons langs, maar we zien hem alleen op het scherm. Een dikke bui gaat ook achterlangs, het is benauwd warm. Nog een half uurtje fietsen op de hometrainer, wat lezen en koken, we zijn er bijna! Het is onze elfde en laatste dag op zee, morgenochtend in alle vroegte komen we aan op Pohnpei.

Weinig kook inspiratie vandaag: pasta met champignon-ui saus en een beetje crème fraiche.

Wordt vervolgd....

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

dinsdag 19 september 2017

Oversteek Vanuatu - Micronesie - stralende dagen 18 & 19 september

Middagpositie 18 september: 01º13' Noord 160º57' Oost. Koers 330º
Temperatuur binnen 33ºC zeewater 31ºC Nog te gaan 371 zeemijl

Sinds gisterenavond zijn we terug op het noordelijk halfrond en het is alsof we weer thuis zijn:-) Het grappige is natuurlijk ook dat we opeens van de winter in de zomer beland zijn – niet dat er in het weer enig verschil zit – en dat dit onze kortste zomer ooit wordt: over 4 dagen begint de herfst.
De afgelopen 24 uur heerlijk gezeild met een beetje wind, gelukkig af en toe een wolk zodat het net niet te warm wordt en heel weinig golfslag. Wederom een luierdag dus! Wel weer een hoogtepunt, vandaag hadden we de zon recht boven ons. Dus vanaf vandaag staat de zon om 12 uur in de middag niet meer in het noorden, maar in het zuiden. Het heeft een paar maanden gekost in 2013 om aan het idee te wennen, we schatten nu in dat het in een paar weken moet lukken.

Het menu van vandaag: roerbak van wat laatste groentes met verse taugé, gerookte wahoo & curry madras kruiden met noodles

Middagpositie 19 september: 02º51' Noord 160º35' Oost. Koers 340º
Temperatuur binnen 33ºC zeewater 31,2ºC Nog te gaan 274 zeemijl

Al weer een stralende dag, de 3e op rij. Hoe zachtkens glijdt ons bootje...... Het is warm, dus zodra er schaduw op het voordek is verhuizen we naar voren. We lezen veel, puzzelen, kijken video's, klussen en koken. Het leven is zo slecht nog niet.....
We halen de bokshandschoenen erbij voor wat actie, daarna lekker met zee- en zoet water douchen. Eind van de dag zien we het vierde schip deze reis, een vrachtschip naar Auckland.

Tussen de middag hummus gemaakt van kikkererwten, beetje dukkah erop, lekker. De alfalfa kiemen willen niet erg, nog maar een dagje de tijd geven.
De pizza bezorgservice laat het afweten, dus zelf snelle pizzatjes gemaakt. Een wrap in de koekenpan, tomatensaus, olijven, ansjovis, pittige salami en het laatste stukje parmezanse kaas erop.

Wordt vervolgd....


zondag 17 september 2017

Oversteek Vanuatu - Micronesie - de evenaar 16 & 17 september

Middagpositie 16 september: 02º16' Zuid 162º03' Oost. Koers 340º
Temperatuur binnen 31ºC zeewater 30,9ºC Nog te gaan 592 zeemijl

Wel wind, geen wind, lange bui, korte bui, regenbui en hoosbui, zeil op, zeil neer, uiteindelijk eind van de middag géén wind en daar blijft het bij. Op de motor varen we met -hopelijk- het optimum van snelheid en dieselverbruik en duimen dat er nog wind komt de komende dag of dagen!
De zon hebben we vandaag niet gezien. Nu ook geen onweer meer en zover we kunnen zien geen nieuwe buien, het niets rondom de evenaar.
We hadden een drukke dag met dieren vandaag. Roel ziet een haaienvin, ik zie twee keer de adempuf van een walvis, maar daar blijft het jammer genoeg bij. Weer de tropic vogel (phaeton) met zijn lange witte staart (sorry geen paradijsvogel), verschillende pijlstormvogels, een klein stormvogeltje en een grote Booby. Helaas geen vis aan onze haak, maar wel op scherm een Japanse visser. In het echt zien we hem niet, te ver weg in deze waterige omstandigheden.

We eten een salade van gele rijst, gerookte vis, lente ui, paprika en zure room. Anouk is zo lief geweest om blikjes Johnnie de Boer kruiden voor me mee te nemen, in deze salade gebruik ik de zaatar, een beetje Johnnie doet wonderen op zee ;-) en wij kijken niet op een sterretje meer of minder.

Middagpositie 17 september: 00º35' Zuid 161º26' Oost. Koers 340º
Temperatuur binnen 32ºC zeewater 30,6ºC Nog te gaan 482 zeemijl

In de loop van de avond is er af en toe wind rondom een bui die langs trekt, zou het blijven? Ik wil Roel alleen uit bed halen als ik echt denk dat we kunnen zeilen. Maar pas als mijn wacht om 2 uur afgelopen is, hijsen we het grootzeil en genua,en ja we kunnen weer zeilen! Het is nu halverwege de middag en we zeilen nog steeds, dat is toch zo heerlijk. Er is bijna geen swell, een zonnetje, af en toe wolken en niet te warm onder onze schaduw buiskap met de ramen wagenwijd open. Een rustige dag en geen dringende klussen.
We nemen ons steeds voor om iets aan oefeningen te doen tijdens oversteken maar het is niet erg uitnodigend. Jeroen heeft nu een klein hometrainertje voor me meegenomen en dat vind ik wel leuk. Bijna iedere dag op zee fiets ik een half uur en het is zo lekker! Ik zie dan allerlei landschappen waar ik graag fiets aan mijn ogen voorbij glijden met bomen en Hollands water en een koele bries, muziekje op en na afloop een tevreden gevoel.


Vandaag is een bijzondere dag want we gaan de evenaar voor de tweede keer passeren. Ik heb vannacht even overleg gehad met Neptunus, maar hij heeft het druk met al die cruise schepen die heen en weer varen en hij heeft ons de eerste keer al gezien. Hij zal zijn assistente sturen, mevrouw Min, maar wel in kantooruren want hij heeft geen budget voor overuren. Dat komt ons niet slecht uit, misschien kan ze eind van de middag komen tijdens het happy hour? Dan krijgen Neptunus en zijn assistente een glaasje champagne voor de bijzondere gelegenheid en wij proosten mee. Akkoord! Dus we hebben net een fles koud gelegd in afwachting van de ceremonie.

Bij deze dag hoort feestelijk eten. Iedere boot heeft wel iets lekkers wat bewaard wordt voor zo'n gelegenheid en dan hoop je op goed weer om het klaar te kunnen maken. Vandaag werkt alles mee, het menu:
Lekkere hapjes bij de Champagne
Stamppotje van zoete aardappelen met zuurkool en gekonfijte eendenpootjes
Tiramisu met rum


Wordt vervolgd....


vrijdag 15 september 2017

Oversteek Vanuatu - Micronesie - onrustige dagen 14&15 september

Middagpositie 14 september: 06º04' Zuid 163º35' Oost. Koers 330º
Temperatuur binnen 32ºC zeewater 30,7ºC Nog te gaan 835 zeemijl

Vannacht hadden we een onrustige nacht. Afwisselend felle buien met wind, veel regen en onweer en daar tussen in vrijwel windstil waarin Tara alle kanten op gaat en de zeilen staan te klapperen. Het is imposant weer om naar te kijken. Iemand schreef ooit dat in deze zone op aarde het weer geboren wordt, en daar kan ik mij iets bij voorstellen. Het onweer zit hoog in de lucht en nu ook de grommende donder gehoord die daarbij hoort. Een enkele slag gaat maar naar beneden en dan knettert het. De wolken zijn inktzwart en de regen hoor je aan komen rollen vlak voor het bij de boot komt. Om 3 uur starten we de motor om uit de buien lijn te komen. Tenminste dat hopen we dan, want het is slecht te zien met zoveel bewolking in het pikdonker. Om 6 uur kunnen we weer hijsen en is het rustig geworden.
Overdag zijn er eigenlijk geen buien en kunnen we goed zeilen, dus toch nog 120 mijl gevaren dit etmaal. Verder is het overwegend zonnig en benauwd warm. Het weer nodigt niet uit tot grootste dingen anders dan een zeewater douche op het voordek, wat lezen en proberen de gemiste slaap in te halen.

Vanavond eten we pasta met blauwschimmel kaassaus (vond nog een stukje in de koelkast ;-) gebakken shi takes en geroosterde walnoten. Erbij aubergine beignets á la Fiji.


Middagpositie 15 september: 03º57' Zuid 163º03' Oost. Koers 340º
Temperatuur binnen 31ºC zeewater 30,9ºC Nog te gaan 713 zeemijl

5 etmalen op zee en al bijna op de helft van de oversteek. De nacht was redelijk rustig en zelfs een sterrenhemel om ons te verbazen hoeveel sterren er zijn. De maan is nog maar een sikkeltje en komt zo laat op dat het grootste deel van de nacht donker is, op de sterren na. Weinig squalls, in de verte af en toe een bliksem flits. Even denken we dat we er al voorbij zijn, maar dat was té vroeg. Om half acht vanmorgen begint het te stormen en te regenen! Dit is geen bui en vier uur lang wordt de boot bedolven onder regenwater en wind. We draaien al snel de kotter weg en dan doen Tara en Saar het weer geweldig samen terwijl wij binnen het eind van dit geweld afwachten. Door de wind bouwt de golf op en we stuiteren en stuiven door het water. We denken dat dit de South Pacific Convergence Zone zal zijn, een steeds wisselend drukgebied met veel wind, regen en onweer tussen de tropische zone rondom de evenaar en de systemen die ten zuiden van ons passeren. Volgens het wekelijkse weerbericht uit Nieuw Zeeland van weergoeroe Bob McDavitt is de zone deze week tamelijk smal, dat hopen wij met hem!

Toch lukt het om een mooi broodje te bakken, de keuken heeft nooit vakantie, maar een cake is teveel gevraagd. Rond het middaguur nemen de buiigheid en de wind af, de golf staat nog door. Als de wind bijna wegvalt en we liggen te tollen in het water gaat de motor twee uur aan tot de wind zich heeft hervonden. We zijn alletwee een beetje brak van de onrust en de onderbroken slaap van de afgelopen dagen. De rest van de dag blijft grijs, alleen de temperatuur staat op zonnig en we tikken de mijlen rustig weg.

Het diner is simpel vanavond: kidneybonen chili con salami met nachochips en zure room.

Wordt vervolgd....



woensdag 13 september 2017

Oversteek Vanuatu - Micronesie - het begin 10, 11, 12 & 13 september

Vanuatu Banks Islands – Micronesië Pohnpei

Vertrek Urepararepa 10 september 16.00 1340 zeemijl te gaan (2400 kilometer)

De weerberichten laten dagenlang een 10 tot 15 knopen wind uit het zuidoosten zien. Wat een heerlijk begin van onze oversteek. Met 1340 mijl de langste van dit jaar en we denken er tussen de 10 en 14 dagen over te doen. Die variatie zit hem vooral in het gebied rond de evenaar waar we doorheen gaan en er enige tijd weinig wind kan zijn.
Het water is glad, uitzonderlijk voor de oceaan en we zeilen alsof we op de Grevelingen varen. Wind schuin van achteren, vanaf 9 uur 's avonds een bijna halfvolle maan, een prachtige nacht. In de verte zit er hier en daar onweer, maar het blijft daar.

Ik krijg steeds de vraag "wat eet je nu onderweg als je geen diepvries hebt" dus deze oversteek een rubriekje over eten.
's morgens yoghurt (maken we zelf van Easy Yo pakjes) met muesli en vers fruit zolang dat er is. Bananen, passievrucht, papaja met limoen. Pompelmoes kan je echt weken bewaren en daar hebben we een voorraadje van.
Tussen de middag zelfgebakken brood met kaas/paté/salami/pindakaas of wraps met tonijn of eiersalade of pannenkoeken. Salade zolang dat er is. Eerst groene sla, dan tomaatjes en daarna koolsalade. Witte kool en wortel blijft heel lang goed in de koelkast en is lekker compact.
Als we brood bakken (om de drie /vier dagen) maak ik meestal ook een cake, kruidkoek, speculaas of iets dergelijks. Gaat in één moeite door in de oven. Als de eieren op zijn kan je dat vervangen door een beetje melk en bakpoeder, boter kan je vervangen door olie en zo zijn er foefjes waarmee je lang iets kunt maken.
Iedere dag om 5 uur is er happy hour, dan wel geen alcohol maar even zitten en iets lekkers als afsluiting van de dag. Nootje, olijfje, kroepoek, chips, artisjokken hartjes, afhankelijk van het weer meer of minder uitgebreid.
Avondeten, daar is creativiteit voor nodig op langere oversteken. Ik maak altijd een paar maaltijden vooraf klaar voor de eerste dagen als ik nog niet zo aan koken moet denken. Ook als er zwaar weer aankomt maak ik van te voren eten klaar wat we alleen maar hoeven op te warmen: nasi, pasta salade, rode saus etc.

Deze avond hebben we nasi met ei en augurkjes.

Middagpositie 11 september: 12º00' Zuid 166º31' Oost. Koers 330º
Temperatuur binnen 32ºC zeewater 29,7ºC

Een prachtige rustige zeildag, soms merk je niet eens dat de boot vaart en toch gaan we 5+ mijl per uur, uitzonderlijk! Er komt een stormvogeltje langs en later een Booby / Jan van Gent. De SSB wil niet zenden of ontvangen en we zijn een groot deel van de dag bezig om het probleem op te sporen. Alle aansluitingen van de antenne openmaken, schoon en weer inpakken. Pff de zender doet het weer, maar de microfoon hebben we nog niet aan de praat. Jammer want ik had me zo verheugd op onze dagelijks bel halfuurtje met de Shangri La. De microfoon is eerder stuk geweest en gerepareerd in Nieuw Zeeland, maar het heeft niet zo lang geholpen jammer genoeg. Op de vervang/reparatie lijst dus!
Het is echt warm en een zeedouche aan het eind van de dag is dan ook heerlijk!
Avondeten:
Pasta salade met kappertjes, lente-ui, paprika en piri piri tonijn

Middagpositie 12 september: 10º06,5' Zuid 165º25,1' Oost. Koers 330º

Voorbij Santa Cruz eiland Ndendo en de laatste vulkaan gevaren. Nog 1101 mijl open water tussen ons en Pohnpei. Het weer is nog steeds rustig maar de golfslag is aan het toenemen en we hebben ook golven uit twee verschillende richtingen, Tara is een beetje bokkig en er lijkt toch meer wind te komen aan de golven te zien. Het nachtlichtje in het kompas heeft het vannacht begeven, gelukkig is er een reserve aan boord en we zijn weer even bezig met uit en weer inbouwen van het kompas.
In de loop van de middag draaien we een eerste reef in de genua.

Avondeten: nasi met gebakken banaan en biefstukreepjes (de laatste) met sojasaus en sesamzaadjes.

Middagpositie 13 september: 07º53' Zuid 164º14' Oost. Koers 330º
Temperatuur binnen 32ºC zeewater 29,9ºC Nog te gaan 951 zeemijl

Aan het begin van de avond trekt de wind verder aan, Reven of niet? Misschien niet nodig en we varen lekker rond de 6,5 knoop. Oké, de genua wegrollen en alleen op het grootzeil dan maar. Er zijn wolken om ons heen en de natuur geeft in het donker een prachtige lichtshow met bliksem, gelukkig zo ver weg dat de geluidsshow en gevaar achterwege blijven. Om de wolken trekt de wind flink aan, maar Sara kan nog steeds goed sturen. Op de radar zie ik een bui aankomen, maar ik denk dat het mee zal vallen. Niet dus en een half uur later zie ik een zwarte muur op ons afkomen. Verdorie ik kan nu niet snel iets reven, dus Roel uit bed om het grootzeil te helpen reven. De bui valt gelukkig toch mee en Sara stuurt de boot met de wind mee door de bui. Snel een reef in het grootzeil en de kotter bij. Nu kunnen we weer makkelijk zeil wegnemen, waarom waren we dat even vergeten?
Roel neemt gelijk de wacht over en ziet later een lichtje, het eerste in drie dagen. Het blijkt een visser te zijn met twee kleine bootjes (?) erbij die longline bouy a&b heten, ze hebben alle drie een AIS signaal en liggen nu nog vlak bij elkaar. Ik vraag me af wat voor vistuig daar aan zal hangen? Dat was de opwinding van vandaag, we zeilen heerlijk verder. Vanmiddag vloog er een paradijsvogel met een lange witte staart over de boot en bleef even bij ons. Dat is echt lang geleden dat we die gezien hebben, Juan Fernandez eilanden naar Paaseiland denk ik. We vragen ons af waar de vogel thuishoort, we zijn dagen verwijderd van land. Ook 'onze' Booby komt even kijken of we er nog zijn. Het is bewolkt en een beetje drukkend, net nog een squall (bui) met plensregen en wind, echt tropen weer. We lezen wat, Roel kijkt een aflevering van zijn serie en zo glijdt de tijd voorbij.

Het diner: gerookte wahoo vis, Indiase curry saus met roergebaken eiland kool, lente ui en rijst. Luxe met vis & verse groente, lang leve Shangri La en de bewoners van Lorup Baai.

Wordt vervolgd....