vrijdag 20 mei 2022

Pacific Panama - maart 2022

We varen deze tocht 300 mijl langs de kust, dezelfde afstand als bijvoorbeeld Den Helder - Noorwegen. We kunnen veel zeilen en dat is erg fijn. We passeren de grens met tussen Panama en Costa Rica, een lange punt die de zee in steekt. Het is mooi gelijkmatig weer dus we varen de kortste route, buiten Coiba eiland om. s'Nachts varen we langs het Azuero Schiereiland, ons meest zuidelijke punt dit jaar: 7 graden noord. Er is heel weinig bewoning op het schiereiland, nieuwe maan en zo helder dat de sterren van de hemel afspatten. Ik zie tegelijkertijd de Grote Beer aan bakboord wijzend naar het noorden, het Zuiderkruis aan stuurboord, met de twee 'pointer' sterren wijzend naar het zuiden. Die zien we bijna ieder nacht, maar vrijwel nooit tegelijkertijd. Mijn favoriete sterrenbeeld Schorpioen is prachtig vanavond. Dan komen we ook nog twee piepkleine eilandjes tegen die pas na veel inzoomen op de kaart te zien zijn, het blijft goed opletten. Tot Punta Mala gaat het gesmeerd, maar die heet niet voor niets Slechte Punt! 
We hebben opeens stroom tegen en hoe, zeker 2 knopen! We kruipen vooruit op de motor. We passeren de shipping lanes van de grote schepen op weg naar Panama kanaal. Een directe koers naar Panama City zit er voor ons niet in. Gelukkig begint het te waaien en kunnen we de koers iets verleggen, zodat we flink gereefd kunnen zeilen. Onder de buiskap is het stil en rustig, maar als je je hoofd om de buiskap steekt waait die er bijna af, lange golven die met fluorescerend schuim uiteen spatten, maar in de kuip zeer aangenaam. Dit is waar Tara voor gemaakt is. We zetten koers naar de Las Perlas eilanden en ankeren aan het begin van de nacht bij San Jose eiland, lang leve de digitale kaarten en de radar. San Jose is onbewoond en een privé eiland. 
Er staat een kleine blokhut op de rots, de eigenaar kan vissen in de grot eronder vanuit het huis;-) We blijven er een dag om even te luieren en maken een prachtige strand wandeling. We zien papegaaien, een roofvogel en veel kleine vogels, schildpad eieren, sporen in het zand van wasbeertjes, talloze heremiet kreeftjes, zandkrabbetjes met ster patronen van zandballetjes rond hun nestholletje, paars bloeiende bomen, een soort abutillon, vennetjes achter de strandwal, de branding. Het is prachtig. Het water is wel koud, maar 24 graden! Dat zal de invloed zijn van de de Peruviaanse golfstroom, in het verlengde van de koude Humboldt stroom. De lucht temperatuur is daardoor ook gelijk een stuk aangenamer, eigenlijk heel fijn zomer weer. 
In twee dagen zeilen we naar Panama Stad om in te klaren en de kanaal doorvaart te regelen. Soms is de wachttijd wel 2 weken voor jachten. Onderweg ook genoeg leven te zien: vliegende roggen, slierten kleine olijf aalscholvers, pelikanen en boobies. De Las Perlas eilanden zien er heel divers uit, hoog en laag, rotsig of met bossen en stranden. Sommigen hebben luxe resorts met vliegveldjes en heli landplaatsen. anderen zijn onbewoond en ongerept. Zonder uitzondering prachtige tropische pareltjes, al zijn de parels hier al lang geleden verdwenen door ongebreidelde vangsten. Hebzucht is van alle tijden, maar we leren er weinig van.
De agent krijgt ons in 15 minuten ingeklaard en bespreekt de procedure voor de doorvaart door het kanaal. De volgende dag worden we gemeten en ook dat gaat gesmeerd. De beambte is duidelijk geen zeiljachten gewend en het kost hem moeite om 12 meter op te meten met een meetlint. Het doorvaart tarief begint bij 50 meter, dus echt spannend is het voor ons niet. We krijgen een tijdslot voor zondag, om 05.00 moeten we klaarliggen voor de loods.

Wij gaan nog even uitwaaien op Taboga eiland. In het weekend is het een zeer geliefd uitstapje voor City Panamezen, een half uurtje varen met de veerboot, en erg druk en lawaaierig. Door de weeks is het uitgestorven, slechts 1 restaurantje is open, maar wel met een Nederlandse eigenaar én bitterballen;-) We maken mooie wandelingen, waarvan één naar een WO 2 bunker gebouwd door de USA om het Panama kanaal te beschermen tegen een mogelijke Japanse aanval. Nu ziet het er vredig uit gelukkig, maar het nieuws over de vreselijke oorlog in Oekraïne maakt ons ervan bewust dat we ook in dat opzicht weinig leren van de geschiedenis....

Taboga is het 'bloemen eiland' en doet haar naam eer aan


Het dak van de bunker

Het ankerveld aan de Pacific kant, zeker 100 schepen!
Tara in Taboga baai
Cerro del Cruz
Dat smaakt best na de wandeling

Taboga strand met de kapelletjes als je aankomt op het eiland

Schepen in maten en soorten, Dit is er een van de Verenigde Tankrederij uit ... Panama!

Ons Scheepsnummer voor het kanaal


maandag 18 april 2022

Corcovado Park en de nacht jungle in - maart 2022

Weer een blog met veel foto's. Met een gids gaan we naar het Corcovado park. Er zijn in het immense park twee ranger stations, San Pedrillo en Sirena, het grootste gedeelte van het park is voor niemand toegankelijk. Wij gaan met een panga bootje van Drake Bay naar San Pedrillo. Een half uur scheuren we over het water langs de kust, gelukkig met weinig golven, maar dat zal vast wel eens anders zijn. Er zijn verschillende groepen hier, maar we komen onderweg maar 1 andere groep tegen. Je kunt ook kamperen bij het station of een meerdaagse wandeltocht maken, maar je mag alleen in het park zijn met een betaalde gids en daar rekenen ze forse bedragen voor. De gids laat ons heel andere dingen zien dan we zelf opmerken. Spinnen, slangen, bijzonder bomen en planten en wat ik erg leuk vindt, een vleermuis die van kokosnoot bladeren een tentje maakt om in te slapen. 
Hij knaagt het blad aan beide zijden zo'n 10 cm door en dan vallen de buitenste schubben naar binnen en het tentje is klaar. Nu we het eenmaal weten zien we overal vleermuis tentjes en één is er in gebruik. Langs het strand groeien amandelbomen, het favoriete eten van de zeldzame Scarlet Macaw. We zien ze in actie, het is een prachtig gezicht! Ook witsnuit wasberen doen hun best. Ma klimt in een kokospalm en knaagt een noot los, het jong op de grond knaagt de noot open en doet zich tegoed aan melk en kokosvlees. Van ons trekken ze zich weinig aan. We zien brulapen en heel in de verte een luiaard. Met de telescoop lens van de gids komt alles wel mooi dichtbij.

De temperatuur loopt erg op en aan het eind van de wandeling kunnen we nog even snel naar een waterval om af te koelen. Veel te snel gaat de boot al weer terug, het is erg strak geregeld hier. Gelukkig wel enorm van deze tour genoten.

Ik ga 's avonds een 'nacht' tour doen. Roel trekt het helemaal niet om in het donker de jungle in te gaan dus die speelt voor taxibootje. We gaan met 8 mensen en 2 gidsen op pad. Het is volle maan, dus echt pikdonker is het niet en we zullen weinig zoogdieren zien vertelt de gids, die verschuilen zich. Ik vind het donker genoeg en geniet van de geluiden om ons heen. Overdag is de jungle eigenlijk heel stil, maar 's nachts hoor je krekels en kikkers en allerlei andere geluiden, alles leeft en ritselt om ons heen.
We lopen door een ondiepe rivier. In de groep zijn 4 jonge Duitse biologie fanaten, hun enthousiasme bij iedere nieuwe vondst werkt aanstekelijk. Zij kennen ook alle namen, evenals de gids, maar ik onthoud er niet één. We zien de op één na giftigste slang van Costa Rica, opgerold in het water liggen wachten op een prooi. De gidsen zorgen ervoor dat wij de volgende prooi niet worden. We zien ook verschillende andere slangen, spinnen, parende kikkers, een net verpopte krekel, slapende libellen, sporen van een tapir, mierensnelwegen, een nachtreiger die een slang verorbert, de dodelijk giftige bananenspin, een insect wat sprekend op een blaadje lijkt, en hét symbool van de natuur in Costa Rica: een kleine groene kikker met rode ogen.

De wandeling vraagt veel concentratie, de rivierbedding is ongelijk, wiebelig, zeker als je niet kunt zien waar je loopt. De rubberlaarzen zijn nét niet hoog genoeg, maar het water is bijna lichaamstemperatuur dus last heb ik er niet van. Na een paar uur zijn we terug in het dorp, wat een geweldige ervaring was dit! Ik droom wel van slangen en insecten die nacht, maar dat heb ik er voor over.

We varen door naar Golfito om uit te klaren in Costa Rica. We ankeren bij de Banana Bay Marina, een kleine jachthaven annex restaurant. We ontmoeten weer andere zeilers, maar die gaan allemaal naar het noorden.

De eerste tropische regenbui, dat is heerlijk, want het koelt lekker af en eindelijk is het kolenstof van de verstaging af. We vinden overal zwarte plasjes op het dek. Wij doen onze klussen en vertrekken naar Panama, onze laatste nieuwe vlag voor dit seizoen gaat het want in. Op naar het Panama kanaal!

Luiaard in zijn middagslaapje

Een vleermuis in zijn tentje van kokosnoot blad
Ma in de boom en het jong met de kokosnoot in de weer

Scarlet Macaw die een amandel van zijn erg harde schil ontdoet en opeet. 
Een zoutminnende orchidee op een boom op het strand. Zelfs een zoutwaterbad overleven ze.
Slang op het strand, volgens de gids lijkt hij op een giftige slang, maar is het zelf niet.
Passievrucht bloem, deze is niet eetbaar voor mensen
Een walvisskelet ligt tussen de bomen op het strand
zwarte havik (?)
De hoogste boom in de jungle hier een Knoflook boom, zo genoemd omdat zijn bloemen in het voorjaar sterk naar knoflook ruiken
Voedingsstoffen in de jungle zitten alleen aan de oppervlakte, bomen groeien daarom met een oppervlakkig wortelstelsel en hebben andere manieren gevonden om toch stevig te staan. Deze wortels bij voorbeeld, maar ook door aan andere bomen vast te groeien en hun wortels door elkaar te groeien. 



Slapende libellen in het licht van een zaklamp, sprookjesachtig
Dit slangetje was lang en sterk, om weg te vluchten kon het zich over wel een meter uitstrekken om naar de volgende schuilplek te komen

De giftige slang tussen blaadjes aan de rivier oever, wachten op een prooi
piepklein kikkertje in perfecte schutkleuren
Bull frog, erg groot was deze kikker
slapend hagedisje
Duizendpoot
nog een keintje
De giftige slang zagen nog een keer, deze was veel actiever
Parende kikkers alom, de gids vertelde dat bij amfibieën het vrouwtje altijd groter is dan het mannetje 
Een Green Vine slang zat in de boom en later op de grond, giftig, maar alleen voor kleine prooien


Een coral slang, maar of dit de super giftige was? Er zijn namelijk een heleboel namaak die profiteren van de tekening om belagers op afstand te houden
Bananen spin, zo heet deze niet echt, maar leeft wel in bananenplantages en heeft veel werkers het leven gekost bij het oogsten. Zo groot als de palm van een hand!
Insect met bladvermomming, zelfs de zijkant lijkt een beetje aangevreten, maar het is een dier.
De groene roodoog kikker
Dit insect (een krekel dacht ik)  is nét uit zijn cocon, die hangt links onder, de vleugels zijn nog doorzichtig, wat is de natuur toch wonderlijk en mooi.....
We varen om het Osa Schiereiland  met het Corcovado park heen naar Golfito
Vissersboootjes en huizen over het water, het deed ons denken aan Chiloé en Chili maar dan wel 20 graden warmer

Panama we komen eraan! De gele vlag is de quarantaine vlag die je verplicht bent te hijsen zolang je nog niet ingeklaard bent in een land. Je mag dan ook nergens aan wal tot dat achter de rug is.