Aangekomen in Opua - 10 november

Aankomst Opua 10 november 02.15 uur. 35º18,8' Zuid 174º07'35 Oost. Volgens het GPS log hebben we 1430 mijl afgelegd in nog geen 9 dagen, een record voor Tara.

Als de zon ondergaat zien we nog net de kustlijn verschijnen

Vis vangen we helaas niet de laatste dag dat we zeilen. Wel gaat er van alles overboord wat vergaat in de zee en we niet mee mogen nemen. We ruimen wat op, maar veel energie zit er niet in. We kunnen alles zeilen en daar zijn we blij mee want dat schiet lekker op. Eind van de middag zien we met de ondergaande zon voor het eerst land aan de horizon. Rond 21.00 varen we tussen de vuurtorens van Cape Brett en de Cavalli Eilanden in. Dan is de wind op. Het is donker, dus we zien alleen de silouetten van de heuvels rondom ons. De betonning is geweldig, de lichten van alle boeien doen het en liggen precies waar ze volgens de kaart horen te liggen. Dat hebben we anders gezien het afgelopen half jaar en het is prettig om zo binnen te komen. Het is windstil en er staat niet veel stroming op de rivier, het afmeren aan de Quarantaine steiger is dan ook gemakkelijk.

De quarantine dock, Welcome in Opua!

We ruimen niets meer op. Lekker even douchen, wat drinken en dan naar bed. De wekker staat wel om half acht om klaar te zijn voor het inklaren. Waarschijnlijk hebben ze zoveel nadruk gelegd op de procedure en zijn we zo gespitst om het volgens het boekje te doen dat het ons reuze meevalt. Alles wat verdacht zou kunnen zijn heb ik op het keukenblok gelegd, maar bijna alles mag blijven. Ook mijn schelpen verzameling en onze souveniers van Tonga en Samoa zijn geen probleem. Ze komen wel met drie man tegelijk aan boord en maken alles open, ook al gaat het vriendelijk het is toch een beetje intimiderend.
Dan komt douane en immigratie (1 man) aan boord en krijgen we onze NZ stempels in ons paspoort en de boot haar eigen NZ papieren. Daarmee kan de boot twee jaar in Nieuw Zeeland blijven en - veel belangrijker- hoeven we geen BTW te betalen op alle zaken die we aanschaffen voor de boot, liggeld én arbeid die uitgevoerd wordt op de boot. Dat scheelt 15% op heel veel kosten, dus we zijn gelijk in een goed humeur.

Niels en Margaret liggen er al een dag, welkom in NZ

Het is moeilijk uit te leggen hoe het voelt om hier rond te lopen. Het is zó westers, goed geregeld, voorspelbaar, netjes, dat we even een omgekeerde cultuurschok hebben. Het lijkt op een van de rivieren waar we in Zuid Engeland hebben gelegen, mooie heuvels, bossen, grasland en een rivier met talloze boten aan moorings en in de haven aan goed onderhouden steigers. Het weer is ook Engels, vannacht was het heel vochtig, nu is het bewolkt met af en toe miezer, maar verder aangename temperatuur. Er zijn al veel boten die we kennen dus ook bijpraten over de oversteek en de ervaringen. Op het haventerrein is van alles voor boten natuurlijk, maar ook voor ons. Een leuk cafetje met lekkere lunches en een glas witte wijn. Een kapper! Telefoonchips, wasmachines en een pizzeria. Ik denk dat ik al weet wat we vanavond eten. Om 15.00 vallen mijn ogen dicht, we zijn er, er hoeft even niets, we hebben het goed gedaan. Dit is de laatste aflevering van de dagelijks berichten, de komende weken weer blogs in het gewone ritme.

Iedere dag liggen er weer nieuwe boten aan de Q dock

Nog even een terugblik van de weer guru Bob McDavitt in zijn wekelijkse zondagsblog over het weer van de afgelopen week. Geen wonder dat we er niet zoveel van snapten en dat het iedere dag anders was. Wij vragen met onze weerplaatjes altijd een gedeelte op van het traject waar we varen en naar toe gaan, dus hebben we geen inzicht in het totale weerplaatje. Meestal kunnen we de drukgebieden goed volgen maar nu waren er twee lagedruk gebieden! Als die met elkaar gaan "dansen" kan het alle kanten op en de harde wind kwam uiteindelijk door het samengaan van de twee lage drukgebieden.

Van Bob's 8 november blog:
Merging Lows to NE of NZ last week
The Low that crossed NZ last Wednesday (its frontal rain arrived in time
to greet the All blacks as they arrived at Auckland Airport , and its
southerly gale greeted HRH The Prince of Wales in Wellington all of
Wednesday) danced with and then was taken over by a smaller smaller low
to the north. This is what meteorologists call the Fujiwhara effect, see
https://en.wikipedia.org/wiki/Fujiwhara_effect. I wasn't able to
capture the satellite imagery, but here's the Windyty animation--- but I
suspect the models haven't captured the event as it really occurred. See
https://www.youtube.com/watch?v=TdQOmaYV508&feature=youtu.be

Mijlen aftellen - 9 november

Middagpositie 9 november 34º04' Zuid 174º23' Oost, Etmaal van 160 mijl. Nog 68 mijl te gaan naar Opua. Watertemperatuur 18,3 ºC brrrr.

We hadden een goede nacht, ruim voldoende wind en toch lekker kunnen slapen. Roel kijkt wel uit naar een ongebroken nacht, maar dat is altijd zo als je er bijna bent. Met een dikke jas aan heb ik mijn wacht vannacht buiten gezeten, er was een mooie sterrenhemel en het laatste reepje van de maan kwam rood op toen het al bijna ochtend was. Vandaag een sombere dag, gelukkig is er wel wind om te zeilen, al is die wat grillig. We zitten in de fase "aftellen van de mijlen", nu nog 60 tot de aanloop boei van de Bay of Islands. Daarna is het nog zo'n 10 mijl tot de haven van Opua die binnen de baai ligt. We komen daar in het donker aan. Het zal er om hangen of we nog maandag aankomen of dinsdag zeer vroeg in de morgen. Ik denk het laatste. Jammer, want van de Nederlandse boten die er al liggen horen we dat de Bay of Islands erg mooi is met allemaal eilandjes en baaitjes. Voor ons zijn het straks vooral lichten en zorgen dat we in het kanaaltje blijven.

Vandaag staat er weer Paella op het menu

Als we ingeklaard zijn kunnen we natuurlijk in de loop van de week weer naar de eilandjes toe als we dat willen. We blijven wel in de buurt want 16 november begint de feestweek voor aangekomen jachten in Opua. De All Points Rally organiseert allerlei activiteiten en informatie over het verblijf in Nieuw Zeeland en wat er zoal te beleven is. Maar eerst aankomen, opruimen, wassen en schoonmaken/ontzouten. Of misschien: eerst aankomen en slapen. Maar nu vooral: eerst aankomen.
We hoorden net van de Zuid Afrikaanse Toccata die achter ons vaart, dat ze een mooie tonijn gevangen hebben dus wij hebben de hengel ook uitgegooid. De gele Quarantaine vlag hangt al in het want, naast een piepklein gastenvlaggetje van Nieuw Zeeland. We zijn er klaar voor, Nieuw Zeeland we komen eraan!

nog 1 aflevering te gaan...

Meer kleren! - 8 november

Middagpositie 8 november 31º46' Zuid 174º11' Oost, Etmaal van 115 mijl. Nog 205 mijl te gaan naar Opua.

Na ieder laag komt gelukkig een hoog en sinds gistermiddag plukken we daar de vruchten van. De wind neemt af tot 3-4, nog wel uit het zuidwesten, dus hoog aan de wind. Ook de golfslag wordt snel minder. We kunnen weer een keer goed slapen. Wat wel wennen is, is dat de temperatuur nu duidelijk omlaag is. Was het in Tonga de laatste weken 24-30 graden, hier schommelt het rond de 20 graden en de komende dagen gaat dat nog omlaag. Dat betekent lange broeken, truien en schoenen met sokken, het was februari dat we dat voor het laatst hebben aangehad. Ook de slaapzak is opgekropen van niet, naar alleen voeten, naar middel en wordt nu weer volledig gebruikt.
Het hoog blijft nog even aanwezig, dus we zeilen met aangenaam voorjaarsweer naar Opua. Verwachte aankomst is maandag heel laat of dinsdag heel vroeg. In de tussentijd doen wij ons best om de restjes op te eten, want ze zijn erg steng in Nieuw Zeeland. Of we alles opkrijgen valt te betwijfelen, want de extra speelruimte die we hadden voor 4-5 dagen op Minerva is toch wel wat groot. Nieuw Zeeland is niet alleen streng wat betreft levensmiddelen, het hele aanmeldings- en inklaringsproces is strak geregeld met forse boetes voor de onwilligen. 14 dagen van te voren hebben we al moeten melden dat we eraan komen, dat moeten we 12 uur voor aankomst nog een keer herhalen. Natuurlijk moet de gele quarantaine vlag omhoog als je de territoriale water invaart en mag je nergens stoppen. In Opua is een speciale steiger voor het inklaren, waar je niet vanaf mag en in de tussentijd mag je geen contact met anderen hebben. Met Orion-vliegtuigen worden de zeilers goed in de gaten gehouden. Big brother is watching you!

Het welkomscommitee van de prachtige natuur in Nieuw Zeeland kwam gelukkig vanmiddag als eerste langs: 5 dolfijnen die een half uur in onze boeggolf spelen. Dat belooft wat goeds.

Wordt vervolgd!

Bye Bye tropen - 7 november

Middagpositie 7 november 29º53' Zuid 173º17' Oost, Etmaal van 161 mijl. Nog 320 mijl te gaan naar Opua. Watertemperatuur 20,4 ºC

Het goede nieuws is dat de harde wind in de loop van de nacht al afgenomen is, het slechte nieuws dat de richting van de wind precies daar vandaan komt waar wij heen willen. We maken een lange slag naar het westen zodat we alsnog bijna op het punt 30 zuid -173 oost uitkomen. 161 mijl gevaren en 33 mijl dichterbij Opua gekomen, het is niet anders. We zijn om 10.00 overstag gegaan voor een slag naar het oosten en hopelijk ook meer naar het zuiden als de wind doordraait naar het zuid westen. De weerplaatjes zijn iedere keer anders dan de dag ervoor, dus het is moeilijk om strategisch te varen op de te verwachten wind. We proberen nu dichterbij Opua te komen omdat we de afgelopen weken toch een patroon gezien hebben dat na een depressie de wind draait naar zuidwest of enige dagen wegvalt. Beiden zijn genoeg om ons in Nieuw Zeeland te krijgen.
Voorlopig zeilen we, al is de koers hoog aan de wind niet geweldig, met een reef in het grootzeil en een in de genua een koers van bijna 150º en daar zijn we tevreden mee. Om 15.00 gaan we over de 30e breedte-graad en hebben we tropen officieel achter ons gelaten. De zon schijnt, achter de buiskap is het lekker warm, we kunnen weer eten, dus het leven is goed.!

De afgelopen nacht heeft wel een slachtoffer opgeleverd. De Rutland windgenerator werd het allemaal weer te veel is nu voor de derde keer kapot. Dit keer heeft hij het volgehouden van Samoa tot hier, minder dan 2 maanden, dat is een nieuw record. In Nieuw Zeeland gaat hij van boord. We hebben er geen vertrouwen meer in en gaan op zoek naar een windgenerator die tegen wind kan. Gelukkig doen de zon en de zonnepanelen hun best om de schade te beperken en de accu´s te vullen.

Wordt vervolgd!

Stormachtig - 6 november

Middagpositie 6 november 29º25' Zuid 175º37' Oost, Etmaal van 162 mijl. Nog 353 mijl te gaan naar Opua. Watertemperatuur 21,4 ºC

Gistermiddag zagen we de donkere lucht al van verre aankomen, maar het blijft moeilijk inschatten hoe lang het dan duurt voor het ons bereikt. Uit voorzorg reven we genua en grootzeil. Om 19.00 komt het front over. Een windshift van west naar zuid oost, alles bak, regen en veel wind. Daarna draait de wind steeds verder naar het zuiden, 2e reef in de genua en om 1 uur vannacht het 2e reef in het grootzeil. Slapen lukt matig, maar liggen is ook al fijn omdat je je dan niet tegen hoeft schrap te zetten..

Het waait nu 6 á 7 beaufort, zon en wolken en we zeilen inmiddels met 3x gereefd grootzeil en de kotterfok in een hoek van 45º aan de wind. Maar we varen wel min of meer richting Opua en lopen ruim 7 mijl per uur. Oef, dit hebben we lang niet gedaan. We denken dat de vorige keer ons oefenrondje was naar de Engelse oostkust in 2011 met Frans (de stormen voor de kust van Argentinië waren zwaarder, maar onder een andere hoek.) Toen kenden we de boot nog niet zo goed en daarna hebben we veel aanpassingen gedaan. We hebben ons toen ook voorgenomen om dit zo min mogelijk te doen. Dat is gelukt! Ik moet zeggen dat Tara en Sara (de windvaan die stuurt) het beter naar de zin lijken te hebben dan de bemanning. Gelukkig maar, daardoor kunnen wij volstaan met een minimale inspanning. We eten brood & crackertjes en drinken water, in maaltijden hebben we geen van tweeen zin. We hebben geprobeerd koffie te drinken, maar we gaan zo schuin en de boot beweegt zo onvoorspelbaar op de golven dat het kopje al half leeg was voor we zaten en een kwart alsnog in de hals terecht kwam. Koffie pogingen zijn even gestaakt. Af en toe lijken we wel een duikboot als een golf over dek komt en in een waterval uiteenspat in de kuip. Lang leve ons dockhouse, we kunnen de ingang open houden zonder dat er water binnenkomt. Als we naar buiten moeten doen we wel eerst onze warme kleren uit voor het zeilpak aangaat, alles wordt nat en we merken opeens dat de stapel warme kleding wat dun geworden is. Dit bericht typ ik met 1 hand, met de andere houd ik me vast en met mijn voeten schrap tegen de zijkant van de boot zodat ik niet wegglijdt. Maar het leidt af om even iets te doen. De vraag is natuurlijk: hoe lang duurt dit nog? Als de voorspellingen kloppen houden we deze wind nog een kleine 24 uur en daarna is het voorbij, daarna waarschijnlijk net voldoende wind om te zeilen en nog uit de goede hoek ook. Maar Opua komt wel snel dichterbij en diesel genoeg als dat nodig is.

De kans is groot dat we maandag aankomen, dat zou een hele snelle oversteek zijn. Vandaag fantaseren we al wensenlijstjes wat we het eerst gaan doen als we aankomen in Nieuw Zeeland: Een fles champagne halen om de aankomst te vieren, een telefoonchip kopen, naar de kapper en voor Roel komt daar een groot stuk lamsvlees bij.

Wordt vervolgd....

Over de helft - 5 november

Middagpositie 5 november 27º38' Zuid 177º18' Oost, Etmaal van 162 mijl. Nog 582 mijl te gaan naar Opua, via de westelijke omweg.

Zonsondergang 4 november, de wind valt weg

Tot half acht 's avonds kunnen we zeilen, dan is de wind op. De nacht is prachtig met volop sterren en later in de nacht een helder half maantje. Genoeg licht om te zien hoe glad het water is en een mooie belichting van de wolken om ons heen. 's Nachts wordt het al aardig wat frisser, dus om buiten te zitten heb ik mijn dikke fleece jack tevoorschijn gehaald. Verder een nacht om veel te slapen. Er is geen schip in de buurt, dus de wacht-wekker staat op 30 minuten en tussendoor lekker even pitten.
We zijn inmiddels ruim over de helft en tot nu toe een lekkere zeiltocht. Na het middaguur komt de wind uit het zuidwesten tot west en net genoeg om te kunnen zeilen dus de motor kan weer uit. Die hebben we de komende dagen niet nodig. De nieuwe weerberichten laten zien dat de zuidenwind verder naar het noorden komt dan we dachten, dus we verleggen onze koers nu naar zuid zodat we straks met een ruimere koers weer verder west kunnen zeilen als dat nodig is. De windkracht wordt hier morgen volgens de verwachting 4 á 5 beaufort zuid, dus dat is goed te doen, zeker als we niet aan de wind hoeven varen.

Lekker eten met rustig weer

Het is een productief keukendagje. Ik maak vast twee maaltijden voor de komende dagen, dat is lekker makkelijk. Vandaag eten we spagetti vongole en een salade met alles erop en eraan. Lekker hoor, maar met een glas witte wijn erbij zou het nóg beter zijn, Vanmiddag gaan we lekker niets doen en lezen. Roel gaat nog een broodje bakken, ik verheug me nu al op de geur. Verder staat alles vast en is het opgeruimd, laat de wind maar komen!

wordt vervolgd

Zonsopkomst 5 november, helemaal glad

De halve wereld om! - 3 november

Middagpositie 4 november 26º08' Zuid 178º34' OOST, Etmaal van 180 mijl! Nog 690 mijl te gaan naar Opua, via de westelijke omweg. Watertemperatuur 22,2 ºC

Gisteravond om 20.40 lokale tijd zijn we van het westelijk naar het oostelijk halfrond gegaan. Half mei 2012 gingen we de 0º meridiaan over van oost naar west op weg naar Schotland, we hebben dus de halve wereld over gezeild! Volgens ons zijn er geen rituelen bij het overgaan van west naar oost zoals de passage over de evenaar, maar aan boord houdt het ons bezig. Oost, betekent dat nu dat we op de terugweg zijn naar Nederland? Ons plan ging eigenlijk niet verder dan Patagonië en daarna de Pacific over richting Afrika. Nu weten we het niet meer. Op weg naar huis trekt ons nog niet! We willen heel graag nog een keer de Pacific over, maar ook Japan, Alaska en de Westkust van Canada en de US zijn op een verlanglijstje gekomen. Daar is wel een rondje van te maken, maar vraagt ook heel wat van de boot, bemanning en tijd. We moeten weer groot onderhoud doen aan de boot, we willen naar Nederland én Nieuw Zeeland verkennen. Dat knelt een beetje. De dagen op zee zijn heerlijk om te mijmeren, tenminste als het zulke dagen zijn als vandaag. We laten onze gedachten de vrije loop, wat als alles kan en mag, hoe zou het plaatje er dan uit kunnen zien....?

Aan de logstand is al te zien dat we gisteren een super dag hadden, 180 mijl is absoluut een record! Vandaag is de zee bijna glad, windkracht 3, zonnig, en we varen heerlijk met de genaker en grootzeil en maken nog steeds 5 á 6 knopen per uur. Als het zo blijft laten we hem zelfs vannacht staan, dan maar een keer extra uit bed als we moeten strijken. Het alternatief is de motor aan en op een dag als vandaag is dat wel het laatste waar we aan denken. We hebben opeens ook geen haast meer want het lage drukgebied bij de kop van Nieuw Zeeland is aan het uitdiepen en daar staat de komende dagen wind tegen met snelheden waar we niet graag in zeilen. We varen dus rustig door richting ons punt 30º Zuid/173º Oost, tot de wind gaat draaien.

Vanmorgen tijdens ons Nederlandse netje ook van de andere boten alleen goede berichten en lekkere menu suggesties. Je moet toch wat als het weer niet zo spannend is en zo snel verandert dat je over het weer van morgen nog niet hoeft te praten. Vandaag wordt het bami met lekkere hapjes erom heen. Heerlijk dat alles opeten scenario: we hebben net creamcheese taart gehad bij de koffie en de happy hour borrelhapjes staan in te trekken. Dit houden we nog wel een paar dagen vol.

Morgen weer een dag!